Pendekatan didik hibur dalam pengajaran simpulan bahasa sekolah rendah - Norhafidah Hanapiah (2023)
Kajian ini bertujuan menganalisis pendekatan didik hibur dalam pengajaran simpulan bahasa sekolah rendah. Objektif kajian terdiri daripada pertama mengenal pasti pendekatan didik hibur yang digunakan guru dalam pengajaran simpulan bahasa terhadap murid sekolah rendah, objektif kedua menghuraikan cabaran yang dihadapi guru ketika pelaksanaan pendekatan didik hibur dalam pengajaran simpulan bahasa terhadap murid sekolah rendah dan objektif ketiga menjelaskan kefahaman murid berkaitan topik simpulan bahasa berdasarkan Teori Relevans. Kajian bentuk kualitatif ini melibatkan seorang guru mata pelajaran bahasa Melayu dan 12 orang murid tahun lima disebuah sekolah rendah dalam negeri Selangor sebagai responden kajian. Data kajian diperoleh melalui kaedah kepustakaan, pemerhatian, temu bual dan analisis kandungan dokumen. Hasil analisis data kajian mendapati guru menggunakan pendekatan didik hibur secara nyanyian, lakonan dan puisi untuk menjelaskan bentuk dan maksud simpulan bahasa. Hasil kajian turut menunjukkan terdapat empat aspek yang menjadi cabaran pelaksanaan pendekatan didik hibur di bilik darjah iaitu latihan profesional, masa, bahan bantu mengajar dan murid. Hasil analisis dokumen pula menunjukkan enam simpulan bahasa dianalisis berdasarkan Teori Relevans kerana soalan tersebut berlaku pemilihan jawapan yang tidak tepat telah dilakukan oleh murid. Implikasinya, pendekatan didik hibur yang diaplikasikan guru di bilik darjah merupakan pendekatan yang sesuai untuk menyampaikan isi pelajaran pelajaran tentang topik simpulan bahasa yang mengutamakan pengajaran menyeronokkan dan penglibatan murid secara aktif terhadap aktiviti yang dilaksanakan di bilik darjah.