Penggunaan kaedah Hukum Pengurusan Aksara dalam pembelajaran literasi bahasa cina dan minat murid-murid tahun satu - Ling, Sin See (2020)
Tujuan kajian ini adalah untuk mengkaji sejauh mana kaedah pembelajaran Hukum Pengurusan Aksara memberi kesan terhadap prestasi murid dalam menjawab soalan aksara Cina bagi mata pelajaran Bahasa Cina berbanding dengan kaedah pembelajaran konvensional. Reka bentuk kajian ini adalah reka bentuk kuasi-eksperimen. Sampel kajian adalah terdiri daripada 34 orang murid tahun satu dari dua buah sekolah jenis kebangsaan Cina (SJKC) di daerah Kinta Selatan, negeri Perak. Sampel dibahagikan kepada dua kumpulan, iaitu 17 orang murid daripada kumpulan rawatan diajar dengan menggunakan kaedah pembelajaran Hukum Pengurusan Aksara dan 17 orang murid lagi daripada kumpulan kawalan diajar dengan menggunakan kaedah pembelajaran konvensional. Tempoh kajian yang dijalankan ialah selama 10 minggu. Kajian ini telah menggunakan ujian rintis, ujian pra, ujian pasca dan soal selidik sebagai instrumen. Daripada ujian pra dan ujian pasca yang dipungut, skor pencapaian bagi setiap murid dalam kumpulan dikira. Dengan skor yang diperolehi daripada soal selidik, skor min minat murid kumpulan rawatan dan kumpulan kawalan dikira. Data ujian pasca telah dianalisis dengan menggunakan ujian Mann-Whitney U. Ujian menunjukkan nilai U = 86.500 dan nilai p = 0.045. Hasil ujian tersebut menunjukkan terdapat perbezaan yang signifikan antara skor min ujian pasca kumpulan rawatan dan kumpulan kawalan. Kesimpulannya, kaedah Hukum Pengurusan Aksara adalah berkesan berbanding kaedah konvensional. Berdasarkan data soal selidik, murid dalam kumpulan rawatan menerima baik pelaksanaan pembelajaran Hukum Pengurusan Aksara. Implikasi kajian menunjukkan bahawa penggunaan kaedah Hukum Pengurusan Aksara dalam pembelajaran literasi dapat meningkatkan skor pencapaian dan tahap minat murid dalam pembelajaran aksara Bahasa Cina.